Afrooz: “Ik geniet van mijn verantwoordelijkheden bij het startupbedrijf inPhocal.”

Zoals de vader, zo de dochter

Nieuw land, nieuwe taal

Het idee om een masteropleiding in het buitenland te volgen ontstond tijdens haar bachelorstudie. "Ik werd toegelaten tot drie universiteiten in het Verenigd Koninkrijk, Italië en Spanje. Helaas lukte het me niet om mijn visum voor een van deze landen te krijgen." In plaats daarvan begon Afrooz te werken in Iran. Eerst bij een reclamebureau, daarna bij een studio voor verpakkingsdesign en uiteindelijk bij een ingenieursadviesbureau. "Ondertussen droomde ik er nog steeds van om Iran voor een tijdje te verlaten. Vijf jaar na mijn afstuderen zei ik tegen mezelf: 'het is nu of nooit.' Dus liet ik alles achter, zegde mijn baan op en begon me voor te bereiden op de master. Deze keer kreeg ik wel mijn visum."

Ik werd toegelaten tot drie Europese universiteiten, maar helaas kreeg ik mijn visum niet.
Toen ze in Spanje aankwam, was er één tegenslag. Er hadden te weinig kandidaten zich aangemeld voor de Engelstalige masteropleiding die Afrooz had uitgekozen. In plaats daarvan schreef ze zich in voor een masteropleiding in productie-engineering, die volledig in het Spaans was. "Ik moest in zeer korte tijd een nieuwe taal leren. Ik redde het goed, maar vooral het begrijpen van verschillende accenten was een uitdaging. Gelukkig heb ik me altijd thuis gevoeld in Spanje. Door het weer, de mensen en de cultuur."

Afrooz behaalde haar masterdiploma tijdens de COVID-pandemie. Een moeilijke tijd, die ze grotendeels werkloos doorbracht. "Ik heb veel sollicitatiegesprekken gevoerd, maar omdat ik geen werkvergunning had, zou het voor bedrijven een extra tijdsinvestering betekenen om mij aan te nemen. Geen van de organisaties waarmee ik sprak, wilde het proces starten om een werkvisum aan te vragen." Om zichzelf bezig te houden, volgde Afrooz online cursussen en deed ze verschillende kleine onderzoeksprojecten.

Start-upbedrijf

Totdat ze een stage vond bij het Nederlandse startupbedrijf inPhocal. Het bedrijf werkt aan geavanceerde lasertechnologie voor printen en snijden in productieomgevingen, onder andere. inPhocal wilde Afrooz na haar stage graag bij het team hebben. Hier kwam TMC in beeld. "Ik denk dat de manier waarop ik bij TMC terechtkwam omgekeerd is vergeleken met anderen. Ik was al betrokken bij een project en tekende daarna bij TMC, in plaats van dat TMC mij koppelde aan een project. Het punt was: inPhocal kon geen Nederlands contract aanbieden aan iemand met de Iraanse nationaliteit die in Spanje woont. De CEO van inPhocal kende TMC goed en informeerde of TMC Spanje mij kon aannemen, zodat ik vervolgens bij inPhocal kon werken."

Het beste onderdeel van mijn baan is manieren vinden voor constante verbetering.
Deze constructie werkte, en Afrooz is blij dat dit het geval was. "Ik kan blijven werken in de context van een startup, wat ik erg fijn vind. Ik hou ervan dat ik niet weet welke uitdagingen de dag zal brengen en probeer ze te overwinnen. En dat ik betrokken ben bij het hele proces, van brainstormen tot ontwerpen en herontwerpen. Ik ben de enige die werkt aan mechanisch ontwerp, dus ik moet altijd afstemmen met de rest van het team. Ik geniet van deze verantwoordelijkheid. En het beste onderdeel van mijn baan is manieren vinden voor constante verbetering."

Stabiliteit en professionaliteit

Een TMC employeneur zijn helpt haar daarbij. "Naast het feit dat ik onderdeel ben van het inPhocal-team, ben ik blij dat ik ook deel uitmaak van een grotere, stabiele en professionele organisatie, waar medewerkers op de eerste plaats komen. TMC voelt als een familie die om mij geeft en mij helpt wanneer ik dit nodig heb. Als ik ooit worstel met een technisch of softwareprobleem, kan ik mijn mede-employeneurs om hulp vragen. We hebben een chatgroep waarin we elkaar helpen met de uitdagingen die we tegenkomen. Het is grappig, wanneer ik naar het TMC-kantoor ga voor een pizzasessie of een nieuwjaarsbijeenkomst, geef ik gezichten aan de mensen met wie ik heb gechat en gemaild, zonder hen ooit eerder persoonlijk te hebben ontmoet."

Op een vergelijkbare manier ontmoet Afrooz haar collega's bij inPhocal slechts zelden persoonlijk. Gelukkig werken de meeste inPhocal-medewerkers ook vanuit huis. Dit maakt het voor Afrooz gemakkelijk om net zo verbonden te voelen met het bedrijf als haar collega's in Nederland, terwijl ze in Spanje blijft. Toch zou ze in de toekomst naar een ander land kunnen verhuizen. "Ik ben gelukkig in Spanje, maar ik zie mezelf hier niet voor altijd blijven. Teruggaan naar Iran is altijd een optie, maar ik zal nog wat tijd nodig hebben om de juiste omstandigheden te creëren voordat ik dat doe."